Το βιβλίο του μήνα

Στην προσπάθεια να αναδείξουμε τα πιο δημοφιλή βιβλία μας, καλούμε όλους τους φίλους μας να γράψουν ελεύθερα όποιο βιβλίο διάβασαν τελευταία από τη συλλογή της βιβλιοθήκης μας και τους άρεσε περισσότερο.

Αποστολή Μηνύματος


Μάιος 2016

Το παιδί 44 - Τομ Ρομπ Σμιθ
  • Τίτλος: Το παιδί 44
  • Συγγραφέας: Τομ Ρομπ Σμιθ
  • Εκδόσεις: Πατάκης
  • Σελίδες: 504

Σοβιετική Ένωση, 1953. Υπεύθυνο για την επιβολή του νόμου είναι το Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας -η μυστική αστυνομία που η αγριότητά της δεν είναι καθόλου μυστική-, επί της "βασιλείας" του οποίου ο λαός διατάσσεται να πιστεύει ότι το έγκλημα δεν υφίσταται.

Όταν όμως ανακαλύπτεται το πτώμα ενός αγοριού πάνω στις σιδηρογραμικές γραμμές στη Μόσχα, ο αξιωματικός Λέο Ντεμίντοφ -ήρωας πολέμου, τυφλά αφοσιωμένος στο Υπουργείο- μαθαίνει προς μεγάλη του έκπληξη ότι η οικογένεια του παιδιού είναι πεπεισμένη πως πρόκειται για φόνο. Οι προϊστάμενοι του Λέο τον διατάζουν να την αγνοήσει κι αυτός αναγκάζεται να υπακούσει. Κάτι μέσα του, όμως, του λέει ότι η υπόθεση κρύβει πολλά.

Το Υπουργείο, συναισθανόμενο τις αμφιβολίες του Λέο, δε διστάζει να τον απειλήσει, αναγκάζοντάς τον να γυρίσει την πλάτη του στο άλλοτε αγαπημένο του Κόμμα. Έχοντας περιπέσει σε δυσμένεια, εξόριστος μαζί με τη γυναίκα του, τη Ραΐσα, σε κάποια επαρχιακή πόλη στα βάθη των Ουραλίων, ο Λέο συνειδητοποιεί ότι το έγκλημα που βοήθησε να συγκαλύψουν στην πρωτεύουσα έχει συμβεί κι εδώ. "Η δολοφονία ενός ακόμα παιδιού".

Διακινδυνεύοντας τα πάντα, ο Λέο και η Ραΐσα αποδύονται στο κυνήγι ενός τρομερού δολοφόνου -ακόμη και με κίνδυνο να θεωρηθούν εχθροί του κράτους... Άμεσα συνδεδεμένο με πραγματικά γεγονότα, το "Παιδί 44" είναι ένα θρίλερ καταιγιστικής δράσης και, ταυτόχρονα, μια σπαρακτική καταγραφή της τρομοκρατίας που επιβάλλουν στους λαούς οι ίδιες οι κυβερνήσεις τους, εξετάζοντας την ενοχλητική αλήθεια του τι σημαίνει να προσπαθείς να επιβιώσεις κάτω από τον ζυγό μιας δικτατορίας - και τι συμβαίνει όταν ένας άνθρωπος θα τολμήσει να αντιδράσει.

Πηγή: .:Βιβλιοnet.gr


Απρίλιος 2016

Μια φορά κι ένα καλοκαίρι - Μεταξία Κράλλη
  • Τίτλος: Μια φορά κι ένα καλοκαίρι
  • Συγγραφέας: Μεταξία Κράλλη
  • Εκδόσεις: Ψυχογιός, 2012
  • Σελίδες: 622

Η Μάρθα, αρχαιολόγος, απολαμβάνει μια ενδιαφέρουσα δουλειά στο Παρίσι και μια ισορροπημένη σχέση. Ο θάνατος του αδελφού της και της νύφης της θα την αναγκάσει να εγκαταλείψει τα πάντα και να γυρίσει στην Ελλάδα. Ο μεγαλύτερος σκόπελος που θα κληθεί να ξεπεράσει είναι το ίδιο της το παρελθόν, στο πρόσωπο του παιδικού της φίλου, του Δημήτρη.

O Δημήτρης, γόνος πλούσιας οικογένειας πολιτευτών, ζει μόνιμα στο οικογενειακό κτήμα της Λακωνίας. Μέχρι τώρα, το μεγαλύτερο αγκάθι στην άνετη ζωή του ήταν να πείσει τους γύρω του ότι δεν τον ενδιαφέρει ν' ασχοληθεί με την πολιτική· ούτε που φαντάζεται λοιπόν την τρικυμία που θα σηκώσει η επανεμφάνιση της Μάρθας και η ακατανόητα εχθρική στάση της απέναντί του.

Γύρω από αυτούς, άλλα πρόσωπα ζουν τις μικρές και μεγάλες ιστορίες τους. Η ανιψιά της Μάρθας, η Αντιγόνη. Ο ξάδελφός της και πρώην τρόφιμος φυλακών, ο Άγης. Η μητριά του Δημήτρη, η Αλίκη. Ο αδελφός του, ο Αχιλλέας. Η νεαρή δασκάλα Ιωάννα.

Μέσα σ' ένα καλοκαίρι, τρεις ερωτικές ιστορίες θα πλεχθούν κάτω από τον ήλιο. Τρία ζευγάρια θα συναντηθούν, θα ενωθούν και θα συγκρουστούν με πάθος. Και οι λίγοι αυτοί μήνες θα σημαδέψουν για πάντα τη ζωή τους.

Πηγή: .:Βιβλιοnet.gr


Μάρτιος 2016

Με λένε Ντάτα - Λένα Μαντά
  • Τίτλος: Με λένε Ντάτα
  • Συγγραφέας: Λένα Μαντά
  • Εκδόσεις: Ψυχογιός, 2013
  • Σελίδες: 543

Με λένε Ντάτα... Χρόνια τώρα... Κοντεύω κι εγώ να ξεχάσω πως κάποτε με βάφτισαν Αλεξάνδρα... Αλεξάνδρα Σαλβάνου του Ροβέρτου και της Χαριτίνης...

Είμαι ένοχη για όλα τα αμαρτήματα που μπορεί να φανταστεί η εκκλησία ή η αστυνομία κι όμως δεν αισθάνομαι ένοχη για τίποτα. Όλα ήρθαν φυσιολογικά στο διάβα μου ή εμένα μου φάνηκαν έτσι. Δεν πέρασε καν από την σκέψη μου ότι μέσα μου γεννιόταν πρώτα το κακό, μετά το χειρότερο και ποτέ το καλό.

Γεννήθηκα πολύ όμορφη και αυτό ήταν ένα ακόμα όπλο, μια αόρατη παγίδα για τα υποψήφια θύματά μου. Κανένας δεν περιμένει η όψη ενός αγγέλου να κρύβει τόσο έντεχνα τη μαύρη ψυχή ενός σατανά που είναι ταγμένος να γεννά το θάνατο και τον όλεθρο. Ίσως μάλιστα ο θάνατος, που τόσο εύκολα αποφάσιζα για κάποιους, να ήταν λύτρωση, κάθαρση, εξαγνισμός.

Εχθρούς... Μόνο τέτοιους έκανα στη ζωή μου. Φίλους δεν απέκτησα ποτέ, αλλά δεν αισθάνθηκα και ποτέ την έλλειψή τους. Η φιλία ήταν για μένα αδυναμία, ένα όπλο στα χέρια του αντιπάλου, και δεν ήμουν από αυτές που έδιναν τέτοια περιθώρια, ούτε ήθελαν περιττά βάρη.

Με λένε Ντάτα... Ζω σε έναν άλλο κόσμο, που μόνη μου έφτιαξα, με δικούς μου νόμους. Με λένε Ντάτα και δε μετανιώνω...

Πηγή: .:Βιβλιοnet.gr